DOODLE :))
Part II. Pasensya, feeling magaling magdoodle eh. Pagbigyan niyo na ako.
Credits to Bulb Mode. Hehehe. Kim, ayan na oh. Sarrehh kung fail. Ajejeje.
ANSAVEHH ng doodle!SALAMAT TE!!!:D
Part II. Pasensya, feeling magaling magdoodle eh. Pagbigyan niyo na ako.
Credits to Bulb Mode. Hehehe. Kim, ayan na oh. Sarrehh kung fail. Ajejeje.
ANSAVEHH ng doodle!SALAMAT TE!!!:D
Haha!yan lang ang masasabi ko.leshee first day na first day na pisohan na ako.bawal na palang mag short sa school?tangina.Nakakainis marami namang naka shorts of all students na nasa school na naka short ako talaga ang napansin.BWISET!(formal naman akong tignan kanina ah..)edi yon medyo napagalitan sinabihan ba naman ako nung guro na “MAG SHO-SHOPPING KA??”ay lecthe!ang sarap sagutin ng “hindeh hindeh mag tuturo.tuturuan ko kayo!”Syempre mag aaral eh!enebenemenyen!porket naka short.eh yung iba nga naka short tapos naka slippers.buti nalang may nakasama din akong na naka short.kaibigan ko.edi yun dalawa na kmi na pisohan.Haha!
Tapos nakakainis yung advisory namin!matandang babae.Bruha ang tawag namin sa kanya.Ang BOOOOORINNNG niya WAGAS!ang SARRAAAPPP tulugan!lessshhee!Nag papatawa siya.K?out of nowhere ang mga binibitiwang linya.ang HAR HAR!
Then nakakainis lungs syempre hindi mawawala yung pagpapakilala sa buong klase “Hi im blah blah blah”pinaka gas gas na ginagawa tuwing firstday of class.Tapos ipapasulat ba niya naman sana kami ng “MY EXPECTATION” K??buti nalang nakalimutan niya.yun hindi natuloy.BWAHAHAHAHAHA!
at yan ang mga pangyayari sa UNANG ARAW NG KLASE KO! HA-HA-HA!
BOWWW!

“may extra ballpen ka ba?pahiram “
“may papel ka?penge”
at higit sa lahat
“SINO MAY ASSIGNMENT?PA KOPYA!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ay wag na baka matawa ka lang…
(via kimaarte)
Inggit ako sa sarili ko :( awwwwwww.

Yung totoo? hindi ko rin alam.. at gusto ko ding malaman..
Kung aanalisahin (Whoa! ang hirap ng tagalog na yun ha..) kong mabuti, siguradong mahihirapan ako..
Naalala ko tuloy ung isang funny quote that i had once receive.. it goes like this..
“Hindi na baleng tamad, hindi naman pagod..”
That made me laugh hard nung una kong ma-encounter ung quote na yun(eh sa natawa ako eh).. it was sent by a friend na para ding ako, tamad.. Kami ang mga anak ni Juan (Tamad).. Of course, everyone of us know or at least aware of his tale..
Pero bakit ako, tamad na nga, pagod pa..
Sabi ng nanay ko masyado na daw kaming spoon-fed(kamusta ang spoonfed??HAHAH) pagdating sa learning.. Tulad ng pag-nganga ni Juan at paghintay na malaglag ang bayabas sa bibig nya, ay ganoon daw ako.. Papasok sa eskwela, nganganga, at isusubo ng guro ang mga bagay na dapat kong malaman.. Kaya pag wala ang guro wala na din daw ako.
Ganoon na ba ako?
Maaring ang iba sa amin.. pero masasabi kong hindi ako..
OO, hindi ako nag-aaral sa bahay.. hindi ako regular na nagbubuklat ng notes o nag-a-advance reading ng topics.. Nangongopya ako ng notes.. Minsan, nangongopya at nagpapakopya ako sa exams tulad ng isang normal na estudyante
Hindi ako huwarang estudyante..
Pero masasabi kong hindi ako dependent sa mga guro ko..
O kahit sa mga kaklase ko..
Hindi ako spoon-fed.. Pero, OO, TAMAD talaga ako..
Tamad ako.. pero naniniwala ako sa kakayahan ko.. Alam kong matalino ako (pede kang kumontra kung gusto mo) May self-discipline problem lang talaga..
i know my strengths..
as well as my weaknesses..
but still, i refuse to do any corrective actions to address my negative attitude..
kasi ang nasa isip ko, kaya ko naman eh.. outstanding pa din naman kahit ganito..Kaya pede na..
Alam ko, aminado ako, mali ang ganitong mentality..
i should always give my best in everything i do..
pero, ang kaso, tinatamad ako..
Matatapos ko na ang blog ko na to, pero hindi ko pa din nasasagot kung bakit tamad ako..
Pero hindi naman nasayang ang bawat salitang nai-type ko dito..
nagkaron din naman ako ng realization while doing this blog post…
that is..
Hindi na ganoon kaimportanteng malaman pa kung anu ang dahilan ng katamaran na ito… Ang importante ay harapin at itama ko na ang maling pag-uugali na to.. Ang kailangan ko ay determination and strong desire for change.. I need someone who will help me and remind me of this cause.. And lastly, i need to do it soon.. Before time runs out..”
(via kimaarte)
Aanhin mo naman yung sandamukal na followers mo kung wala ka namang reader hindi naman sa habol mo yung mga notes basta may reader ka lang at lahat ng mga pino-post mo eh binibigyan nila ng pansin marami kasi sa mga nag fo-follow sayo ay habol lang ang followback diba nakakainis kasi yan lang habol sayo.ano to?paramihan ng followers?di bale na maliit lang ang followers mo basta may mga readers ka na lahat ng pino-post mo binabasa nila.
hindi na kailangan magpakita ng cleavage.
hindi kailangan magpakita ng pusod.
hindi kailangan naka-make up
hindi ini-edit masyado ang pictures nya.
at lalong hindi nya kailangan ng maraming boyfriend para mapansin.
ANG TUNAY NA MAGANDA NGITI PA LANG, PAMATAY NA! ;)
(via kimaarte)
sa classroom…di mawawala ang mga upuan, blackboard, chalk, palpak na electric fans/air-conditioning units… at syempre ang mga estudyante at guro..
nariyan minsan ang mga araw kung saan pakiramdam mo na hindi ka kabilang sa mga iyong kasama, may mga tipong pinagkakaisahan ka pa para lang sa kanilang pansariling kaligayahan.. subalit may mga tao rin ang handang tumulong sa panahon na kailangan mo ng pag-aaruga at tamang pagpansin.
…ang paaralan ang siyang pumapangalawang tahanan sa ating buhay tumutungo tayo roon upang matuto ng ibang bagay liban sa kayang ituro ng ating mga magulang. dito, natututo tayong makipagkaibigan. natututunan rin natin dito kung paano natin maipagtatanggol ang sarili sa iba, kung paano madevelop ang confidence sa harapan ng madla, kung paano gumalang sa partikular na uri ng tao, at iba pa.